Οι ιοί των υπολογιστών λειτουργούν ακριβώς όπως και οι πραγματικοί ιοί. Είναι κολλητικοί, πολλαπλασιάζονται, κάποιοι μπορούν να προκαλούν από καθόλου μέχρι ελάχιστα προβλήματα, ενώ οι πιο επικίνδυνοι μπορούν να οδηγήσουν στην καταστροφή. Βεβαίως, όπως και στον πραγματικό κόσμο, η πρόληψη είναι η καλύτερη προστασία, ενώ για πιο δραστικές λύσεις υπάρχουν τα… αντιβιοτικά.
Ενας ιός υπολογιστή δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα μικρό πρόγραμμα, το οποίο έχει την ικανότητα να εξαπλώνεται κυρίως μέσω δικτύων, αντιγράφοντας τον εαυτό του χωρίς αυτό να γίνεται αντιληπτό από τους χρήστες. Η αλήθεια είναι πως οι ζημιές που μπορούν να προκαλέσουν οι ιοί μπορεί να έχουν πολλές μορφές και διαφορετικούς βαθμούς επικινδυνότητας. Ανάλογα, βέβαια, με τον προγραμματισμό του ο ιός μπορεί να καταστρέψει ολοσχερώς το μολυσμένο σύστημα ή να μην κάνει απολύτως τίποτα. Πώς, όμως, μεταδίδεται ένα ιός από υπολογιστή σε υπολογιστή;
Συνήθως ένα ιός βρίσκεται υπό μορφή επισυναπτόμενου αρχείου σε κάποιο e-mail ή μπορεί να κρύβεται μέσα στον "κώδικα" ενός εκτελέσιμου αρχείου. Το βασικό που πρέπει να σημειώσουμε στο σημείο αυτό είναι ότι, για να μολυνθεί ένας υπολογιστής από κάποιον ιό, θα πρέπει να "τρέξουμε" ένα μολυσμένο αρχείο που τον εμπεριέχει. Αντίθετα, μπορούμε να διατηρούμε με ασφάλεια ένα οποιοδήποτε μολυσμένο αρχείο στο δίσκο του υπολογιστή μας. Εφόσον δεν επιχειρήσουμε να "τρέξουμε" το αρχείο, ο ιός δεν θα μολύνει ποτέ το σύστημά μας.
Παλαιότερα, όταν η χρήση του Internet δεν είχε εξαπλωθεί σε τόσο μεγάλο βαθμό, η μόλυνση ενός συστήματος γινόταν μέσω φορητών αποθηκευτικών μέσων. Πλέον οι προγραμματιστές των ιών τούς κατασκευάζουν έτσι ώστε να μπορούν να εκμεταλλεύονται αυτήν ακριβώς την εξάπλωση του Internet. Ετσι, ένας ιός μπορεί να αποστέλλει τον εαυτό του μέσω e-mail στις διευθύνσεις που βρίσκει στο δίσκο του χρήστη.
ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ;
Ποιος είναι, όμως, ο λόγος ύπαρξης των ιών και γιατί κάποιος να σπαταλήσει χρόνο για να δημιουργήσει ένα μικρό πρόγραμμα, το οποίο μπορεί να σπείρει την καταστροφή σε δίκτυα και υπολογιστές;
Οι προγραμματιστές που δημιουργούν ιούς, ουσιαστικά δεν έχουν κανένα προσωπικό όφελος. Κατά βάση και με ελάχιστες εξαιρέσεις οι ιοί δεν δημιουργούνται για να πλήξουν συγκεκριμένους στόχους ούτε για να προβάλουν τις προγραμματιστικές ικανότητες του δημιουργού τους. Εξαίρεση ίσως αποτελούν τα Trojans, για τα οποία θα μιλήσουμε αναλυτικά στις επόμενες σελίδες. Με τη χρήση αυτών των "ύπουλων" προγραμμάτων, ο καθένας μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση σε κάποιο άλλο σύστημα μέσω δικτύου, χρησιμοποιώντας τον υπολογιστή του. Στη συνέχεια ο "εισβολέας" μπορεί να διαχειριστεί τα περιεχόμενα του δίσκου του συστήματος που έχει καταλάβει ή ακόμα να αποσπάσει πολύτιμες πληροφορίες, όπως είναι οι κωδικοί πρόσβασης.
ΟΙ ΖΗΜΙΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ
Ο βαθμός επικινδυνότητας ενός ιού ποικίλλει. Ετσι, μπορεί απλώς να παρουσιάζουν ένα περίεργο και ενοχλητικό μήνυμα στην οθόνη μας, ενώ σε ακραίες περιπτώσεις είναι ικανά να διαγράψουν μέρος ή ολόκληρο το σκληρό δίσκο ενός υπολογιστή ή ακόμα να στείλουν προσωπικές πληροφορίες ή έγγραφα του χρήστη σε χιλιάδες διευθύνσεις e-mail άλλων χρηστών. Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο ιός Melissa, ο οποίος δημιουργούσε τόσα πολλά e-mails, που προκαλούσε την κατάρρευση των servers. Βεβαίως, ακόμα και αν αυτό δεν είναι αποτέλεσμα του ίδιου του ιού, οι εταιρείες κλείνουν από μόνες τους servers σε μία προσπάθεια να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες. Φυσικά, και στις δύο περιπτώσεις το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.
Οι πιο καταστρεπτικοί ιοί επιδρούν κατευθείαν στο hardware του υπολογιστή, όπως ο Chernobyl, ο οποίος από τη στιγμή που θα ενεργοποιηθεί αλλάζει το BIOS του υπολογιστή κάθε 26 Απριλίου, καθιστώντας τον ουσιαστικά άχρηστο.
ΤΑ ΕΙΔΗ ΤΩΝ ΙΩΝ
Οι ιοί μπορούν να χωριστούν σε τρεις βασικές κατηγορίες, ανάλογα κυρίως με τον τρόπο με τον οποίο προσβάλλουν τα υπολογιστικά συστήματα.
Boot Sector Viruses
Πρόκειται για την πρώτη μορφή των ιών, οι οποίοι είχαν γνωρίσει μεγάλη εξάπλωση την εποχή που ο κύριος τρόπος μεταφοράς αρχείων από υπολογιστή σε υπολογιστή ήταν οι δισκέτες. Στον boot sector κάθε αποθηκευτικού μέσου υπάρχει ένα μικρό πρόγραμμα, το οποίο εκτελείται πρώτα από το λειτουργικό σύστημα κατά την ανάγνωσή του. Τα Boot Sector Viruses έχουν την ικανότητα να αντιγράφουν τον εαυτό τους στον Boot Sector του αποθηκευτικού μέσου, αντικαθιστώντας το ήδη υπάρχον πρόγραμμα. Για να ενεργοποιηθεί ένας τέτοιος ιός, θα πρέπει να εκκινήσουμε το σύστημα με ένα αποθηκευτικό μέσο, το οποίο θα περιέχει μολυσμένο boot sector. Πάντως, τα Boot Sector Viruses δεν αποτελούν σήμερα πολύ μεγάλη απειλή για τους υπολογιστές, από τη στιγμή που έχει περιοριστεί πάρα πολύ η χρήση bootable δισκετών.
File Viruses
Πρόκειται για το πιο κοινό είδος ιού. Τα File Viruses κρύβονται στον κώδικα εκτελέσιμων αρχείων και ενεργοποιούνται όταν ο χρήστης "τρέξει" κάποιο από αυτά. Κατά το άνοιγμα ενός μολυσμένου αρχείου, ο ιός εκτελείται πρώτος, ενώ στη συνέχεια ακολουθεί το κανονικό πρόγραμμα. Με αυτό τον τρόπο δεν γίνεται αντιληπτή από το χρήστη η ύπαρξη του ιού, αφού το πρόγραμμα φαίνεται να "τρέχει" κανονικά. Ετσι, αφού ο ιός έχει ενεργοποιηθεί, έχει τη δυνατότητα να αντιγράψει τον εαυτό του στη μνήμη του υπολογιστή, σε άλλα αρχεία του δίσκου, ή ακόμα να ξεκινήσει τη δράση του προκαλώντας παρενέργειες στο σύστημα. Τα File Viruses είναι μία από τις πιο διαδεδομένες μορφές ιών σήμερα, η εξάπλωση των οποίων ενισχύεται ακόμα περισσότερο από την ευκολία που προσφέρουν το Internet και το e-mail για τη μεταφορά αρχείων μεταξύ υπολογιστών.
Macro Viruses
Τα Macro Viruses είναι μία ιδιαίτερη μορφή ιών, οι οποίοι προσβάλλουν αρχεία που περιέχουν μακροεντολές. Οι μακροεντολές είναι ακολουθίες εντολών, τις οποίες χρησιμοποιούν συγκεκριμένα προγράμματα για να αυτοματοποιήσουν ορισμένες λειτουργίες που εκτελεί ο χρήστης. Οταν εκτελεστεί μία μακροεντολή ενός μολυσμένου αρχείου μέσα από το κατάλληλο πρόγραμμα (επεξεργαστές κειμένου, φύλλα εργασίας κ.ά.), ο ιός ενεργοποιείται και μπορεί να μολύνει άλλα αρχεία που περιέχουν μακροεντολές. Τα Macro Viruses απαντώνται πολύ συχνά σε αρχεία MS-Word και MS-Excel, που είναι τα δύο πιο διαδεδομένα προγράμματα εφαρμογών γραφείου. Η δημοτικότητα των δύο αυτών προγραμμάτων, καθώς και το πλήθος τέτοιων αρχείων που μεταφέρονται από υπολογιστή σε υπολογιστή κυρίως μέσω e-mail, έχουν συνεισφέρει κατά πολύ στην εξάπλωση αυτού του είδους των ιών.
Εκτός των προαναφερόμενων γενικών κατηγοριών, υπάρχουν και κάποιες επιμέρους κατηγορίες ανάλογα με τον τρόπο που δρουν.
Cluster Virus
Τα Cluster Viruses "πειράζουν" τα directory tables του δίσκου. Παρ' όλο που ουσιαστικά ο κώδικας του ιού υφίσταται σε μία μόνο περιοχή του δίσκου, έχει τη δυνατότητα να μολύνει από εκεί όλα τα προγράμματα που εκτελούνται από το χρήστη.
Encrypted Virus
Πρόκειται για ένα είδος ιού που περιέχει συγκεκριμένο κρυπτογραφημένο αλγόριθμο, o οποίος του παρέχει τη δυνατότητα να αλλάζει τον κώδικά του κάθε φορά που μολύνει ένα αρχείο. Με αυτό τον τρόπο οι Encrypted Viruses προσπαθούν να αποφύγουν την αναγνώρισή τους από τα προγράμματα antiviruses.
Memory-resident Virus
Τα Memory-resident Viruses είναι ιοί οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να παραμένουν και να "κρύβονται" στη μνήμη του συστήματος. Από εκεί, υπό τις κατάλληλες συνθήκες που εξαρτώνται από τον προγραμματισμό τους, μπορούν να μολύνουν άλλα αρχεία.
Polymorphic Virus
Οι ιοί αυτοί, στην προσπάθειά τους να "κρυφτούν" από τα προγράμματα antivirus, δημιουργούν πολλαπλά ενεργά αντίγραφα του εαυτού τους στο δίσκο ενός μολυσμένου υπολογιστή. Ετσι, είναι δυνατόν ο ίδιος ιός να εμφανίζεται με διαφορετικές μορφές σε διαφορετικά συστήματα ή ακόμα και σε διαφορετικά αρχεία που μολύνει. Οι πιο εξελιγμένοι ιοί του είδους χρησιμοποιούν ειδικές ρουτίνες μετάλλαξης και γεννήτριες τυχαίων αριθμών, ώστε να αλλάξουν τόσο τον κώδικά τους όσο και τον τρόπο κρυπτογράφησής τους.
Υπάρχουν, τέλος, και δύο είδη "ιών", τα οποία δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ακριβώς ως computer viruses, αλλά διαθέτουν μερικά παρόμοια χαρακτηριστικά, ενώ ανιχνεύονται επίσης από τα προγράμματα Αntivirus.
Worms
Τα Worms παρουσιάζουν έναν πιο ανεξάρτητο χαρακτήρα από τους απλούς ιούς, καθώς δεν χρειάζονται να "κρυφτούν" σε κάποιο αρχείο για να μεταφερθούν από υπολογιστή σε υπολογιστή. Τα Worms είναι αυτόνομα αρχεία, τα οποία πολλαπλασιάζονται αδιακρίτως, αντιγράφοντας τον εαυτό τους χρησιμοποιώντας συνήθως δίκτυα για να εξαπλώνονται με μεγάλες ταχύτητες.
Trojan Horses
Πρόκειται για μία από τις πιο επικίνδυνες μορφές ιών. Τα Trojan Horses έχουν πάρει την ονομασία τους από το μυθικό ξύλινο άλογο Δούρειος Ιππος που αναφέρει ο Ομηρος στην "Ιλιάδα". Τα Trojan Horses είναι πολύ ύπουλα προγράμματα, καθώς ξεγελούν το χρήστη ο οποίος νομίζει πως το πρόγραμμα που εκτελούν κάνει κάτι άλλο, ενώ στην ουσία ανοίγει διόδους στον υπολογιστή ώστε να εισέλθουν άλλοι χρήστες. Ετσι, ο προγραμματιστής του ιού μπορεί να αποκτήσει τον έλεγχο του μολυσμένου υπολογιστή ή να παρακολουθεί τις κινήσεις του χρήστη.
Η δομή των Trojan Horses αποτελείται από δύο προγράμματα. Το ένα από αυτά τοποθετείται στον υπολογιστή του θύματος (καθιστώντας τον ένα είδος server), ενώ το δεύτερο βρίσκεται στον υπολογιστή του επίδοξου εισβολέα (client). Επειτα από την ενεργοποίηση του πρώτου προγράμματος από το χρήστη, ο εισβολέας χρησιμοποιεί το client πρόγραμμα για να εισβάλει στο σύστημα. Αν και τα περισσότερα Trojan Horses μπορούν να ανιχνευθούν και να εξοντωθούν με επιτυχία από τα προγράμματα Αntivirus, ένα καλό firewall μπορεί να μας προσφέρει ακόμα μεγαλύτερη ασφάλεια από τους απρόσκλητους επισκέπτες.
Η ΠΡΟΛΗΨΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Πριν από μερικά χρόνια, η διάδοση των ιών δεν είχε πάρει τις σημερινές διαστάσεις. Σήμερα, ελάχιστος κόσμος χρησιμοποιεί δισκέτες και ο κύριος τρόπος μεταφοράς αρχείων (άρα και ιών) από υπολογιστή σε υπολογιστή είναι το e-mail και το Internet.
Οπως και με τους πραγματικούς ιούς, έτσι και οι ιοί των υπολογιστών, για να μολύνουν ένα σύστημα, θα πρέπει αυτό να είναι αδύναμο και ανυπεράσπιστο. Πριν να προχωρήσουμε στις δραστικές λύσεις των προγραμμάτων antivirus, υπάρχουν κάποια βασικά πράγματα τα οποία θα πρέπει να κάνουν οι χρήστες. Κυρίως, όμως, θα πρέπει να είναι υποψιασμένοι. Το άνοιγμα ενός επισυναπτόμενου αρχείου από ένα e-mail με άγνωστο αποστολέα δεν είναι η σωστότερη κίνηση. Στις σελίδες που ακολουθούν θα αναλύσουμε όλες τις περιπτώσεις που θα πρέπει να προσέχει ο χρήστης, ενώ θα προτείνουμε και τρόπους αντιμετώπισης για κάθε πρόβλημα ξεχωριστά.
ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΜΕΣΩ E-MAIL
Τα macro viruses, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, είναι ένα είδος ιού που κρύβεται κυρίως σε αρχεία MS-Word και MS-Excel. Τα δύο αυτά προγράμματα χρησιμοποιούνται σήμερα ευρύτατα από εκατομμύρια χρήστες υπολογιστών, ενώ πολύ συχνά τα e-mails που καταφθάνουν στο mailbox μας έχουν επισυναπτόμενα αρχεία τύπου .doc ή .xls. Τα προγράμματα MS-Word και MS-Excel διαθέτουν τρία επίπεδα ασφαλείας όσον αφορά στις μακροεντολές. Ακολουθώντας τη διαδρομή Tools/Macro/Security σε ένα από τα δύο αυτά προγράμματα, μπορούμε να τροποποιήσουμε το επίπεδο ασφάλειας. Ετσι, μπορούμε να απενεργοποιήσουμε εντελώς τις μακροεντολές ή να επιλέξουμε το πρόγραμμα να μας ζητά να ενεργοποιήσουμε τις μακροεντολές εάν υπάρχουν σε κάποιο αρχείο. Γενικότερα, πάντως, οι μακροεντολές είναι μία λειτουργία που δεν χρησιμοποιείται πολύ από το μέσο χρήστη.
Φυσικά, μέσω e-mail, μπορούμε να λάβουμε αρχεία όλων των τύπων. Σε αυτή την περίπτωση, ιδιαίτερη μεταχείριση χρειάζονται τα εκτελέσιμα αρχεία. Γενικότερα, όλα τα εκτελέσιμα αρχεία είναι πολύ πιθανό να περιέχουν κάποιον ιό, ο οποίος θα ενεργοποιηθεί όταν "τρέξουμε" το μολυσμένο αρχείο. Ο έλεγχος όλων των attachment μας σε αυτή την περίπτωση είναι κάτι παραπάνω από αναγκαίος.
Ενα τέχνασμα, που χρησιμοποιείται συνήθως με μεγάλη επιτυχία, είναι η μετονομασία ενός εκτελέσιμου αρχείου χρησιμοποιώντας μία δεύτερη ψεύτικη επέκταση. Το αρχείο filename.exe, για παράδειγμα, μετονομάζεται σε filename.jpg.exe. Τα Windows ως default επιλογή δεν εμφανίζουν τις επεκτάσεις των file associated αρχείων. Ως αποτέλεσμα αυτού, το ανωτέρω αρχείο θα εμφανιστεί στη λίστα των attachments ως filename.jpg. Ο χρήστης, νομίζοντας πως πρόκειται για κάποια εικόνα, ανοίγει το attachment του, με αποτέλεσμα να προσβληθεί από τον ιό. Αν, μάλιστα, σε αυτό το τέχνασμα χρησιμοποιηθεί ένα όνομα αρχείου που προκαλεί το ενδιαφέρον του παραλήπτη, οι πιθανότητες να ξεγελαστεί αυτός αυξάνονται κατακόρυφα. Για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, μπορούμε να ρυθμίσουμε τα Windows ώστε να εμφανίζουν τις επεκτάσεις όλων των αρχείων. Για να το επιτύχουμε αυτό, επιλέγουμε Start/Settings/Folder Options/View/ και απενεργοποιούμε την εντολή “Hide File Extensions for known file types”.
Αν και γενικότερα το πρόβλημα όσον αφορά στους ιούς και το e-mail εντοπίζεται στα attachments, υπάρχει περίπτωση, ακόμα και η ανάγνωση ενός e-mail, να αποβεί βλαβερή για την υγεία του υπολογιστή μας. Πρόκειται για μία άκρως σπάνια περίπτωση, η οποία όμως έχει συμβεί. Αναφερόμαστε στους ιούς Bubbleboy και Kakworm, οι οποίοι περιέχουν έναν ειδικό κώδικα που ενεργοποιείται και μολύνει το σύστημα με την απλή ανάγνωση του ηλεκτρονικού μηνύματος. Αυτό το είδος των ιών "συνεργάζεται" άψογα με τα προγράμματα Outlook Express και MS-Outlook 2000. Η Microsoft, πάντως, είναι ενήμερη και έχει ήδη δημιουργήσει ένα ειδικό patch για τους ανωτέρω mailers, που διορθώνει το πρόβλημα, το οποίο διατίθεται δωρεάν από το site της εταιρείας στο Διαδίκτυο.
Τέλος, υπάρχει και μία κατηγορία ιών που, αφού ενεργοποιηθούν (συνήθως εμπεριέχονται σε κάποιο attachment), στέλνουν τον εαυτό τους εν αγνοία, φυσικά, του χρήστη, σε όλες τις διευθύνσεις που υπάρχουν στο address book του συστήματος. Ετσι, όλοι οι ανωτέρω χρήστες λαμβάνουν ένα e-mail με το όνομά μας, που περιλαμβάνει συνήθως ένα φιλικό μήνυμα δημιουργημένο από τον ιό και ένα μολυσμένο αρχείο. Οταν τα αρχείο αυτό ανοιχτεί από τον παραλήπτη, ο ιός κάνει και πάλι forward τον εαυτό του, χρησιμοποιώντας το νέο address book κ.ο.κ. Με τον τρόπο αυτό, η εξάπλωση τέτοιου είδους ιών μπορεί να είναι τρομαχτική. Διάσημα παραδείγματα τέτοιων ιών είναι οι Melissa και ο πρόσφατος Sircam, ο οποίος όχι μόνο φροντίζει να πολλαπλασιάζεται κατ? αυτόν τον τρόπο, αλλά και να στέλνει ως attachments τυχαία αρχεία από το δίσκο του υπολογιστή!
ΠΟΣΟ ΑΣΦΑΛΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ SURFING;
Είναι γνωστό ότι το Internet αποτελεί μία τεράστια αποθήκη αρχείων. Ο καθένας από εμάς μπορεί εύκολα να αναζητήσει σε ιστοσελίδες οποιοδήποτε αρχείο επιθυμεί και να το "κατεβάσει" στο δίσκο του. Οπως γίνεται εύκολα κατανοητό, κάθε αρχείο που αντλούμε από το Διαδίκτυο θα πρέπει να ελέγχεται για ιούς με τη χρήση κάποιου προγράμματος antivirus. Γενικότερα, πάντως, τα αρχεία που "κατεβάζουμε" από επώνυμα sites σπάνια περιέχουν κάποιους ιούς. Το πρόβλημα, όμως, εντείνεται όταν ο χρήστης συνηθίζει να επισκέπτεται sites αμφίβολης προέλευσης και να "κατεβάζει" αδιακρίτως αρχεία στο δίσκο του. Πολλά προγράμματα antivirus έχουν αυτόματη λειτουργία ελέγχου όλων των αρχείων που αποκτάμε από το Διαδίκτυο, έτσι ώστε να είμαστε σίγουροι ανά πάσα στιγμή πως δεν θα διεισδύσει στο σύστημά μας κάποιος απρόσκλητος επισκέπτης. Αν το πρόγραμμα που χρησιμοποιείτε ενσωματώνει αντίστοιχη λειτουργία, προτείνεται να την ενεργοποιήσετε οπωσδήποτε.
Εκτός από το downloading των αρχείων από το Internet, υπάρχει περίπτωση, επισκεπτόμενοι και μόνο ορισμένες σελίδες στο Διαδίκτυο, να διατρέξουμε κίνδυνο για την ασφάλεια του υπολογιστή μας. Ορισμένες σελίδες περιλαμβάνουν κάποια plug-ins, τα οποία χρησιμοποιούνται για να προσθέσουν συνήθως έξτρα οπτικά χαρακτηριστικά ή animations. Αναφερόμαστε σε ActiveX controls, Java Applications ή VBS scripts. Ολα τα ανωτέρω είναι ουσιαστικά εκτελέσιμος κώδικας, ο οποίος ενεργοποιείται κάθε φορά που επισκεπτόμαστε συγκεκριμένες σελίδες. Αν και γενικότερα είναι αρκετά σπάνιο να "κολλήσουμε" κάποιον ιό από την επίσκεψη και μόνο σε μία ιστοσελίδα του Διαδικτύου, δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε αυτή την πιθανότητα. Ειδικότερα για τα Java Applets και τα ActiveX controls, μπορούμε να τα απενεργοποιήσουμε εντελώς μέσα από τον Internet Explorer ή απλώς να ρυθμίσουμε τον browser ώστε να ζητάει επιβεβαίωση από το χρήστη κάθε φορά που πρόκειται να "ανοίξει" τέτοιου είδους κώδικα σε μία σελίδα. Για να τα πράξουμε αυτό, μέσα από το παράθυρο του Internet Explorer επιλέγουμε Tools/Internet Options/Security/Custom Level και στη συνέχεια ενεργοποιούμε ή απενεργοποιούμε τις κατάλληλες ρυθμίσεις.
“ΒΟΗΘΕΙΑ! ΚΟΛΛΗΣΑ ΙΟ!”
Σε αρκετές περιπτώσεις, ακόμα και όταν έχουμε λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα, υπάρχει περίπτωση κάποιος ιός να καταφέρει να διεισδύσει στο σύστημά μας. Αυτό μπορεί να συμβεί είτε γιατί ήμασταν αρκετά άτυχοι, ώστε να ανακαλύψουμε κάποιον νέο ιό που δεν κατάφερε να εντοπίσει το antivirus, είτε γιατί ξεχάσαμε να ελέγξουμε μία δισκέτα που βάλαμε στο drive του υπολογιστή μας, είτε γιατί "ανοίξαμε" ένα μολυσμένο αρχείο που κάποιος έστειλε στο mailbox μας. Οποια και αν είναι η αιτία της μόλυνσης, η πρώτη συμβουλή που θα πρέπει να ακολουθήσετε είναι απλή αλλά σημαντική: μην πανικοβάλλεστε!
Οι ιοί κάνουν συνήθως αισθητή την παρουσία τους μέσω κάποιων συμπτωμάτων ή δυσλειτουργιών που παρατηρεί ο χρήστης στο σύστημά του. Τα συμπτώματα αυτά ποικίλλουν και διαφοροποιούνται ανάλογα με το είδος του ιού που έχει μολύνει το σύστημα. Επιγραμματικά θα αναφέρουμε μερικές από τις ενδείξεις που πιθανώς να σημαίνουν πως το σύστημα έχει προσβληθεί από κάποιον ιό.
· Τα προγράμματα χρειάζονται περισσότερη ώρα για να φορτωθούν.
· Τα Windows αναφέρουν πως ο χώρος στο δίσκο εξαντλήθηκε, κάτι που όμως στην πραγματικότητα δεν ισχύει.
· Παρουσιάζονται συνεχή και αδικαιολόγητα 32-bit λάθη στα Windows.
· Το λαμπάκι του δίσκου αναβοσβήνει ακόμα και όταν δεν υπάρχει δραστηριότητα.
· Ανακαλύπτουμε αρχεία στο δίσκο μας τα οποία έχουν περίεργα ονόματα, ενώ δεν γνωρίζουμε από πού ακριβώς προήλθαν.
· Παρατηρούμε πως ορισμένα γνωστά αρχεία ή έγγραφα έχουν μετονομαστεί μυστηριωδώς.
· Ακούμε περίεργα "κλικ" όταν επιχειρούμε να πατήσουμε μερικά πλήκτρα από το πληκτρολόγιο.
· Ξαφνικά ο υπολογιστής "ξέχασε" τις ρυθμίσεις του BIOS.
· Ο υπολογιστής κάνει περίεργα “beeps” συνήθως κατά την εκκίνησή του.
Θα πρέπει να σημειώσουμε εδώ πως η ανωτέρω λίστα είναι ενδεικτική. Τα περισσότερα από αυτά τα προβλήματα εμφανίζονται πολύ συχνά στα Windows, χωρίς απαραίτητα να σημαίνει πως το σύστημα έχει προσβληθεί από κάποιον ιό. Οι χρήστες είναι συνηθισμένοι να αποδίδουν κάποιο ανεξήγητο "κόλλημα" ή δυσλειτουργία του υπολογιστή τους στην ύπαρξη ιού. Η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Γενικά, θα πρέπει να ξεκινήσουμε να υποψιαζόμαστε την ύπαρξη κάποιο ιού, όταν κάποιο ή κάποια από τα ανωτέρω προβλήματα συμβαίνουν πολύ συχνά και χωρίς προφανή εξήγηση στο σύστημά μας.
